Vraag aan willekeurig 100 Vlamingen of ze ooit van Max Linder hebben gehoord, en de kans is groot dat het antwoord 100 keer negatief is. Nochtans was Max Linder de eerste grote filmster, die wereldberoemd was, en van grote invloed op Charlies Chaplin. Wie was die Max Linder?
Geboorte
Op 10 augustus 1880 huwen Jean Leuvielle (25), bijgenaamd Marcel en Suzanne Baron (23) in Saint-Loubès, een kleine gemeente op een 18-tal km ten noordoosten van Bordeaux. Ze wonen beiden in Cavernes, een klein gehucht van Saint-Loubès, vlak bij de Dordogne. In het begin van de zomer 1881 wordt op 28 juni hun zoon Gabriel Maurice geboren. Gabriel naar de vader van Suzanne Baron. Het is niet de bedoeling de voornaam Gabriel te gebruiken. De vader van Suzanne gebruikt die ook niet, hij is gekend als Armand. Het wordt dus 'Maurice' voor hun eerste zoon.
Twee jaar later volgt Gabriel, de toekomstige Max Linder. Zijn tweede voornaam moet Maximilien worden. Maar er gaat iets mis bij het inschrijving in de Burgerlijke Stand. Die vermeldt alleen Gabriel. Thuis wordt hij onmiddellijk Max genoemd. Wanneer Max ongeveer 3-4 jaar is krijgt hij cholera. Hij wordt naar eigen zeggen gered nadat men hem regelmatig in een warme bakkersoven legt.
Jeugd
Vader 'Marcel' Leuvielle is welstellend. Bij zijn huwelijk is hij 'eigenaar' maar hij is ook wijnmaker. De grootvader van Max, ook Jean Leuvielle is kleerhandelaar. In 1865 bereikt de wijnluis (phylloxera) vanuit Amerika de Franse wijngaarden en veroorzaakt de rest van de eeuw enorme schade, ook aan de wijngaarden van de Leuvielle-familie. De ouders van Max denken er daarom aan te emigreren naar Amerika. Ze willen eerst bekijken wat de mogelijkheden daar zijn en laten hun twee jonge zoontjes achter bij hun grootmoeder Jeanne Carteyron, de moeder van Suzanne Baron. Ze vertrekken eind november 1887, als toeristen naar Amerika.
Op 21 april 1888 wordt in Rochester in de staat New York, de derde zoon van Jean en Suzanne geboren, Gerard Laurent. Niet lang daarna keren ze terug naar Cavernes waar op 8 juni 1890 Suzanne Marcelle geboren wordt. Ze hebben Amerikaanse onderstokken mee waarop ze de Franse druivenrassen kunnen enten zonder verder gevaar voor de wijnluis. De zaken gaan vanaf dan goed voor de familie Leuvielle.
Max heeft een zorgeloze jeugd. Hij woont in een landelijke omgeving, waar hij op avontuur kan gaan. Hij is sportief en kan zich uitleven in boottochtjes op de nabijgelegen Dordogne. Wanneer hij 14 is moet hij echter op internaat in Talence, een 20 tal km van Cavernes. Max houdt van theater en wil later zelf optreden. Zijn vader is geen fan van theater en pas na veel moeite kan hij zijn ouders overtuigen om hem in het conservatorium in Bordeaux te laten inschrijven.
Theateracteur
Max krijgt een paar kleine rolletjes in een theater in Bordeaux. Om de familienaam Leuviëlle niet te associëren met een acteur moet hij van zijn vader een 'artiestennaam' gebruiken. Max kiest voor 'Lacerda' een naam die gebruikt wordt in het recente komische theaterstuk 'Madame Flirt'. Maar wanneer hij op een dag met zijn zus Suzanne in Bordeaux rondkuiert, merkt hij een schoenwinkel op met de naam 'Linder'. Dat klinkt beter en 'Max Linder ' is geboren. Max is klein van gestalte, maar 1m 62 cm, maar hij is atletisch en heeft een goede fysiek.
Wanneer zijn professor 'voordragen' van het conservatorium van Bordeaux naar Parijs verhuist om daar het theater 'L'Ambigu-Comique' te leiden, volgt Max hem. Hij vindt onderdak in La Rue Bleue. Max krijgt er weer wat kleine rolletjes. Hij wil er zich ook inschrijven in het 'Conservatoire national supérieur d'art dramarique', maar hij is 3 jaar na elkaar niet geslaagd voor het ingangsexamen.
Film
Lucien Nonguet, die hij kent van in het theater, geeft hem in 1905 een aanbevelingsbrief voor Pathé Frères. Max krijgt een contract en net als in het theater een aantal kleine rolletjes, een 8-tal samen in 1905 en 1906. In 1907 zijn dat er al iets meer dan 20, maar het blijven vooral bijrolletjes.
Hieronder zien we hem in het 2 minuten durenden 'Lèvres Collèes', van 11 januari 1907. Max is het personage met de hoge hoed.
Hij heeft wel een grotere rol in 'Les débuts d'un patineur ' en maakt daarin indruk op toeschouwers en op Pathé Frères. In 1908 is hij in bijna 30 films te zien. Hieronder in 'Vive la vie de garçon' (april 1908) en 'Le premier cigare d'un collègien'. Max begint nu hoofdrollen te krijgen.
In 1910 krijgt Max Linder een idee. In samenwerking met Louis Gasnier introduceert hij in 'Les débuts de Max au cinéma' het personage Max die zich bij Pathè Frères aanbiedt met een aanbevelingsbrief, zoals ook echt gebeurd is. Behalve zijn vrouw en schoonmoeder speelt iedereen zichzelf.
Lucien Nonguet moet Max leren acteren.
Hij mag van Pathé nu zelf de senario's schrijven en ook regisseren. In 1910 acteert hij in iets meer dan 40 kortfilms, het merendeel met zijn personage Max.
Ook in de USA wordt Max Linder een bekende en graag geziene figuur. In het magazine Filmindex van 16 juli 1910 verschijnt een artikel over Max.
In zijn contract met Pathé Frères wordt bepaald dat Max ook nog mag optreden in het Théatre des Variétés en de Olympia. Vanaf begin april speelt Max Linder mee in 'La Grande Revue' in de Olympia in Parijs. Maar in november krijgt hij ernstige blindedarmonststeking. Een paar weken later bereikt dit nieuws ook Amerika.
Max is er erg aan toe en moet na de operatie enkele maanden rusten en revalideren. Hij filmt in de lente van 1911 'Max en convalescence, waarin hij zijn familie bezoekt. Zijn zuster Suzanne en ouders vertolken zich zelf in de kortfilm. Zie: Max Linder en convalescence. Hoewel hij eind 1910 nog ver van hersteld is, blijft Pathé Frères zijn public relations onderhouden. In het Amerikaanse Filmindex van 31 december 1910 verschijnt het volgende:
In 1911 worden maar 11 films met Max uitgebracht. Maar in 1912 en 1913 worden in een verschroeiend tempo Max Linder-kortfilms op de wereld losgelaten.
Max is een wereldhit en in ruil voor een contract met Pathé Frères van 150 films in 3 jaar tijd krijgt hij 1 miljoen frank, het hoogste bedrag dat een filmacteur tot dan verdiende. In 1912 maakt hij een Europese tour, waarbij hij onder andere Barcelona, Madrid, Lissabon, Berlijn en Wenen aandoet. Hieonder: Der Kinematograph 11 december 1912
Hieronder: herinnering aan de vertoning van 'Max contre Nick Carter' in de de Cinema Brasserie Rochechouart (in de Rue de Rochechouart 66 in Parijs). De film ging in release op 31 mei 1912
In 1904 krijgt Max Linder vrijstelling van militaire dienst. In 1914 neemt hij op 34-jarige leeftijd toch vrijwillig dienst en wordt ingedeeld bij 'Le 19e Escadron du train des Equipages' als autochauffeur maar wordt onmiddelijk overgeplaatste naar het 15e Artillerie regiment. In 1914 wordt enkele keren in diverse kranten onterecht geschreven dat de befaamde acteur Max Linder overleden is.
Hieronder: 'De Provinciale Geldersche en Nijmeeghse Courant' 25 september 1914. Dat Max Linder van Duitse afkomst is volledig uit de lucht gegrepen.
Max kampt wel met serieuze gezondheidsproblemen. Op 5 december 1914 wordt hij ondergebracht bij de hulptroepen wegens een abdominale hernia. Op 2 april 1915 wordt hij opnieuw onderzocht en wordt deze periode verlengd. Er wordt vermeld dat hij na een operatie voor deze abdominale problemen verzwakt is. Max blijft toch opdrachten uitvoeren met de motor of de auto, en na een koude nacht die hij naast zijn auto buiten doorbrengt loopt hij ook nog tuberculose op. Dit betekent het einde van de oorlog voor Max Linder. Op 25 april 1915 wordt hij definitief afgekeurd voor verdere dienst.
In 1913 heeft Max Linder al het idee een eigen bioscoop te openen. Begin januari 1914 is architect Conin klaar met de plannen en kort daarna word er begonnen met de bouw in de Boulevard Poissonnière 24 in Parijs. De nieuwe zaal opent op vrijdag 18 december 1914. De nieuwe films met Max worden voortaan exclusief in deze zaal vertoond.
 |
| Excelsior 18 december 1918 |
Ondanks het oorlogsjaar komen in 1914 toch een 25 tal nieuwe Max Linder films op de markt. In 1915 zijn er dat maar 4 meer. Na zijn ontslag in het leger eind april 1915 moet Max weer op krachten komen. In de zomer van 1916 verblijft hij in een kuuroord in Châtel-Guyon. Hij krijgt daar bezoek van de vertegenwoordiger van Essanay in Londen. George Kirke Spoor één van de oprichters van de Essanay Studios in Amerika wil Max Linder overhalen een contract te tekenen met zijn filmmaatschappij en naar Amerika te komen. Charles Chaplin heeft zopas begin juni nog een contract met Spoor ondertekend, voor het draaien van 6 nieuwe komedies tussen 1 juni en 1 januari (Chaplin gaat slechts 7 van de 10 films maken en Essanay verlaten, waarna ze elkaar verscheidene rechtszaken aandoen).
Georges Spoor wil naast Chaplin een tweede filmster en stelt Max Linder voor 12 films voor Essanay te maken in de studios in Chicago, waarvoor hij ongeveer 2 miljoen frank zal ontvangen. Max accepteert het voorstel. In het najaar voelt hij zicg voldoende hersteld en op 29 oktober vertrekt hij vanuit Bordeaux op de S.S. Espagne naar de USA, waar hij op 9 november voor de eerste keer voet aan grond zet.
Deel 2 : Max Linder in de USA..
No comments:
Post a Comment